Parasiz itibar (?)

Gecenlerde yalniz kaldigim bir gun, siradan bir gun icinde neler yaptigimi dusundum. Siradan dedigim gun, hafta ici ya da tatil olmayan anlaminda. Cunku zaman olunca siradanliktan uzakta durabiliyorsunuz.

Yalniz kaldigimi vurgulamak istedim cunku, derin dusuncelere o zaman dalabiliyor insan. Bunun icin zamani oluyor yani. Bu yuzden ara ara yalniz kalmak bunyeye iyi gelebiliyor.

§

Tatil olmayan gunlerde sabah bes bucukta kalkiyor, dusumu alip kahvemi yapiyorum. Daha sonra bir bucuk saatlik bir yolculuk icin saat altiyi on gece trene biniyorum. Para kazanmaliyim ve parayi kazanmaya gidebilmek icin bu yolculuga her daim ihtiyac duyuyorum, bu yuzden bunu siradanliktan saymanin cok adaletli olmayacagina kanaat getirdim.

Trenden iner inmez ayni yoldan isime yurumemeyi tercih ediyorum cunku, bir sure sonra kaldirimda bile ayni taslara bastigimi farkettim. Muzik dinleyerek yururken yaya gecinde kirmizi isiga yakalanmak icin yavasliyorum cogu zaman. Herkesin telasla bir yere yetisme cabasi icinde bunu bir luks olarak kendime armagan ediyorum.

§

Ise geldim, bilgisayarimi actim, kahvem bitmis yeni kahve aldim, maillere bakmaya basladim derken siradanligin beni nasil caresizce yakaladigini farketmeme firsat kalmadan ne kadar kilo aldigim takiliyor aklima. Gobegime bakiyorum, yediklerimi dusunuyorum ve sonunda bugun az yemeye karar veriyorum.

Ise erken gittigim icin ogle arasina erken cikiyorum. Evden bir sey getirmediysem ve o gun cok yogun degilsem, ogle arami uzun tutup kendime zaman ayirmak adi altinda telefonumla hasir nesir oluyorum. Instagram`a bak, Twitter`e bak, Facebook`a bak derken zaman baya bi cabuk geciyor. Ofise yururken yine ayni seyi yaptim diyorum.  Hos son zamanlarda bu asosyal olayi satranc ile ikame ettim. Nispeten daha kaliteli harciyorum zamani.

§

Bir sekilde gunu bitirdim ve yine bir bucuk saat surecek bir yolculuga baslamak icin yola koyuluyorum. Trenin peronu, saati belli. Ayni yerlerden yurumemek icin yine caba gosteriyor ve trene binip bilgisayarimi aciyorum.  Kimi zaman satranc oynuyorum kimi zamanda bu yazilari yaziyorum. Bunlari evde yapmak hosuma gitmiyor cunku gunun 10 saati ailemden ayriyim.

§

Her zaman, kotunun iyisini secmek zorunda kaliyor olmamiz cok aci. Bunu degistirmek icin bir sey yapamiyor olmaksa daha kotu. Rutinden kurtulmanin malesef hic bir yolu yok. Neyi nasil yaparsak yapalim is sonunda rutine baglaniyor. Kazanmak icin sisteme uymaya calismak yerine, klise sahil kasabasi ya da bir koy tercih etsek dahi ekecegimiz domates ile tutacagimiz balik hep ayni olacak. Hasatin zamani degisebilir ya da ruzgar ters esebilir ama istisnalar mevcut sistemde de var. Olay bunlardan haz alis seklimiz. Ne kadar tatmin oldugumuz. Cevremizde nasil bir etki yarattigimiz. (Statuden bahsetmedigimi belirtmeme gerek yok sanirim.)

§

Insanlarin sinirsiz ihtiyaclarini karsilamak icin cozum uretmeye calisan sisteme Iktisat diyoruz. Gordugumuzden geri kalmamak dahi ihtiyac olmusken ihtiyaclarin sinirsiz olmadigini soylemek cok dogru olmaz ya da kendini kandirmak isteyen varsa ok.

Ne yapmak lazim sorusuna yanit veremedim henuz, bunun icin bir adim attigimizi dusunuyorum. Yine kotunun iyisi. Ama yine de robotlasmaktan endise duymuyor degilim. Bu yaziyi nasil bitirecegimi de bilmiyorum. Sizin cevaplariniz var mi?

Screen Shot 2017-05-31 at 06.55.03

 

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s